Jeśli kochasz jeść, ale uwielbiasz też bawić się jedzeniem, istnieje duże prawdopodobieństwo, że miałeś do czynienia z kuchnią molekularną. Kuchnia ta, będąca połączeniem nauki i gotowania, pozwala szefom kuchni tworzyć dania, o których można by pomyśleć, że istnieją tylko w Fabryce Czekolady Willy’ego Wonki.
Przepisy kuchni molekularnej obejmują fizyczną i chemiczną transformację żywności przy użyciu nowoczesnej technologii, często z zamiarem zaskoczenia lub zachwycenia, pobudzenia lub rzucenia wyzwania gościom. Koncepcja kuchni molekularnej ewoluowała na przestrzeni lat, obejmując nie tylko zrozumienie fizycznych właściwości żywności, ale także jej właściwości organoleptyczne: smaki, tekstury i aromaty różnych produktów spożywczych.
Wiele technik kuchni molekularnej wykorzystuje ciekły azot do szybkiego zamrażania składników lub nadawania im twardości i konsystencji do żucia. Popularna technika polega na umieszczeniu zamrożonej cieczy w kąpieli z alginianem sodu, który nadaje jej idealnie kulisty kształt. Ten proces sferyfikacji jest obecnie wykorzystywany przez najlepszych szefów kuchni na całym świecie do nadawania potrawom tekstury.
Tworzenie piany ze składników takich jak ananas czy homar to kolejna powszechna praktyka kuchni molekularnej. Podobnie jak dekonstrukcja klasycznego dania, takiego jak jajka po benedyktyńsku, jak zrobił to szef kuchni Wylie Dufresne w swojej nowojorskiej restauracji wd50. Łącząc kostki smażonego hollandaise w panierce z angielskich muffinów ze smugami żółtka jaja sous-vide i chrupiącymi kawałkami kanadyjskiego bekonu, Dufresne na nowo wymyślił tradycyjne danie, nie tracąc przy tym żadnych smaków ani konsystencji. To zabawny, zabawny i bardzo kreatywny styl gotowania, który z pewnością poszerzy Twoje kulinarne horyzonty i być może otworzy zupełnie nową definicję pyszności.
Molekularna 